DİJİTAL YETENEKLERİN İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ KAPSAMINDA ÇALIŞAN PERFORMANSINA YANSIMALARI: BANKACILIK SEKTÖRÜNDE BİR UYGULAMA

REFLECTIONS OF DIGITAL CAPABILITIES ON EMPLOYEE PERFORMANCE WITHIN THE SCOPE OF HUMAN RESOURCES MANAGEMENT: AN APPLICATION IN THE BANKING SECTOR

Özet

Günümüzün rekabetçi iş ortamında dijital yetenekler, kurumsal başarının temel belirleyicilerinden biri hâline gelmiştir. Özellikle bankacılık sektörü; hızlı dijital dönüşüm, değişen müşteri beklentileri ve artan rekabet baskısı karşısında önemli uyum zorluklarıyla karşı karşıyadır. Dijital teknolojiler, organizasyonel yapıları, stratejileri ve değer yaratma mekanizmalarını dönüştürerek işletmelerin dijital yeteneklerini geliştirmelerini zorunlu kılmaktadır. Geleneksel işletmeler, modern ve akıllı teknolojileri iş süreçlerine entegre eden organizasyonların pazara girişiyle birlikte, küresel ölçekte sektörlerin dönüşümüne ve yeni iş modellerinin ortaya çıkmasına tanıklık etmektedir. Literatürdeki birçok çalışma, dijitalleşme sürecinin verimliliği ve hedeflere ulaşmayı destekleyici rolünü vurgulamakta; yapay zekâ, büyük veri ve bulut bilişim gibi ileri teknolojilerin etkin kullanımının işletmelere önemli rekabet avantajları sağladığını ortaya koymaktadır. Dijital yetenekler, yeni pazarlarda satış fırsatları yaratmanın yanı sıra parçalanmış pazarlarda genişlemeyi mümkün kılmakta ve işletmelerin sürdürülebilir büyüme elde etmesine katkı sağlamaktadır. Finans sektöründe ise finansal hizmetlere yönelik talebin önemli ölçüde değişmesi ve dijital bankacılığın kapsamına ilişkin ortak bir anlayışın bulunmaması, bankaların dijital dönüşüme farklı stratejiler ve hızlarla yanıt vermesine neden olmaktadır. Bu bağlamda bankaların dijital yeteneklerini geliştirme düzeyleri ve uygulama biçimleri arasında belirgin farklılıklar gözlemlenmektedir. Bu çalışma, bankacılık sektöründe dijital yetkinliklerin bütüncül bir yaklaşımla ele alınmasının kritik önem taşıdığını ortaya koymaktadır. Teknoloji odaklı yatırımların stratejik biçimde planlanması, rekabet avantajı yaratılması ve bu yatırımların kurumsal amaçlarla uyumlu hale getirilmesi gerekliliği vurgulanmaktadır. İleride yapılacak araştırmalarda, örgüt kültürü ve mevzuat yapısı gibi ek değişkenlerin analize dâhil edilmesi; ayrıca dijital yetkinliklerin kurumsal başarıya olan katkısının daha sağlıklı biçimde ölçülebilmesi için öznel değerlendirmeler yerine nesnel performans ölçütlerinden yararlanılması önerilmektedir. Bu çalışma, dijital yeteneklerin yönetiminde insan kaynaklarının rolünü ve bu yeteneklerin çalışan performansına yansımalarını ortaya koyarak literatüre önemli katkılar sunmaktadır.