NATO ANKARA ZİRVESİ BAĞLAMINDA LİDERLİK PROFİLİNİN İLETİŞİM YOLUYLA İNŞASI: CUMHURBAŞKANI RECEP TAYYİP ERDOĞAN ÖRNEĞİ: NATO ANKARA ZİRVESİ BAĞLAMINDA LİDERLİK PROFİLİNİN İLETİŞİM YOLUYLA İNŞASI

Erdal Taha AYDOĞDU; Dursun YILMAZ

doi:10.5281/zenodo.22131553

Yazarlar

Erdal Taha AYDOĞDU Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi https://orcid.org/0000-0002-8587-2339
Dursun YILMAZ Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi https://orcid.org/0000-0002-8587-2339

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.22131553

Anahtar Kelimeler:

NATO Ankara Zirvesi, liderlik iletişimi, liderlik profilinin inşası, stratejik anlatı, çerçeveleme, kamu diplomasisi, söylem analizi

Özet

Uluslararası zirveler, devlet liderlerinin diplomatik müzakerelerin ötesinde, liderlik profillerini ulusal ve uluslararası kamuoyuna yönelik stratejik iletişimle inşa ettikleri çok katmanlı alanlardır. Ancak NATO zirvelerine ilişkin literatür büyük ölçüde güvenlik politikaları ve ittifak ilişkilerine odaklanmakta; liderlik profilinin iletişimsel süreçlerle nasıl kurulduğunu iletişim bilimi perspektifinden ele alan çalışmalar sınırlıdır. Bu araştırma, 2026 NATO Ankara Zirvesi bağlamında Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın liderlik profilinin hangi iletişim stratejileriyle inşa edildiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Liderlik profili, liderin kişisel özelliklerinden bağımsız olarak; söylem, sembolik temsil, diplomatik etkileşim ve dijital iletişim pratikleri aracılığıyla kamuoyunda üretilen iletişimsel bir kimlik olarak kavramsallaştırılmıştır. Nitel durum çalışması deseninde tasarlanan araştırmanın veri setini; Erdoğan’ın resmî konuşmaları, basın toplantıları, Cumhurbaşkanlığı açıklamaları, ikili görüşmelere ilişkin bilgilendirmeler, kurumsal dijital platform içerikleri ile zirveye ait görsel ve sembolik materyaller oluşturmaktadır. Veriler, söylem analizi ve tematik analiz teknikleriyle incelenmiş; bulgular stratejik liderlik iletişimi, çerçeveleme kuramı, stratejik anlatı ve kamu diplomasisi perspektiflerinde değerlendirilmiştir. Araştırma, liderlik profilinin NATO zirvelerinde yalnızca politik kararlar ve diplomatik müzakerelerle değil; söylemsel, sembolik, diplomatik ve dijital iletişim katmanlarının etkileşimiyle şekillendiğini ortaya koyan bütüncül bir analitik çerçeve sunmaktadır. Bu yönüyle çalışmanın siyasal iletişim, uluslararası iletişim, liderlik iletişimi ve kamu diplomasisi literatürüne kuramsal ve yöntemsel katkı sağlaması beklenmektedir.

Referanslar

Anholt, S. (2007). Competitive identity: The new brand management for nations, cities and regions. Palgrave Macmillan.

Castells, M. (2009). Communication power. Oxford University Press.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan. (2026, Temmuz). Resmî Instagram hesabında 36. NATO Devlet ve Hükûmet Başkanları Zirvesi’ne ilişkin paylaşımlar. @rterdogan Instagram hesabı

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan. (2026, Temmuz). Resmî X (Twitter) hesabında 36. NATO Devlet ve Hükûmet Başkanları Zirvesi’ne ilişkin paylaşımlar. @RTErdogan X hesabı

Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı. (2026, 5 Temmuz). Head of Communications Duran’s statement on 36th Summit of NATO Heads of State and Government. Directorate of Communications

Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı. (2026, Temmuz). 36. NATO Devlet ve Hükûmet Başkanları Zirvesi kapsamında yayımlanan haberler, fotoğraflar ve video kayıtları. Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı

Entman, R.M. (1993). Framing: Toward clarification of a fractured paradigm. Journal of Communication, 43(4), 51–58. https://doi.org/10.1111/j.1460-2466.1993.tb01304.x

Entman, R.M. (2004). Projections of power: Framing news, public opinion, and U.S. foreign policy. University of Chicago Press.

Erzen, M.Ü. (2014). Kamu diplomasisi. Nehir Yayınları.

Fairhurst, G.T. (2007). Discursive leadership: In conversation with leadership psychology. Sage.

Fairhurst, G. T. (2011). The power of framing: Creating the language of leadership. Jossey-Bass.

Fairhurst, G.T., & Connaughton, S.L. (2014). Leadership: A communicative perspective. Leadership, 10(1), 7–35. https://doi.org/10.1177/1742715013509396

Gilboa, E. (2008). Searching for a theory of public diplomacy. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 616(1), 55–77. https://doi.org/10.1177/0002716207312142

Goffman, E. (1974). Frame analysis: An essay on the organization of experience. Harvard University Press.

Johansson, C. (2018). Leadership communication. In The International Encyclopedia of Strategic Communication. Wiley.

Kalın, İ. (2012). Türk dış politikası ve kamu diplomasisi. İçinde A. Özkan & T. E. Öztürk (Ed.), Kamu diplomasisi (ss. 145–160). TASAM Yayınları.

Karadağ, H. (2016). Uluslararası ilişkilerde yeni bir boyut: Kamu diplomasisi. Nobel Akademik Yayıncılık.

Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü (NATO). (2026). 2026 NATO Summit overview. NATO Summit 2026 Overview

Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü (NATO). (2026). NATO Multimedia Portal: Ankara Summit photo, video and transcript archive. NATO Multimedia Portal

Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü (NATO). (2026). NATO Summit 2026 media advisory. NATO Media Advisory

Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü (NATO). (2026). The Ankara Summit Declaration. İçinde NATO Summit 2026. NATO Summit 2026 Programme and Declaration

Leonard, M. (2002). Public diplomacy. Foreign Policy Centre.

Melissen, J. (Ed.). (2005). The new public diplomacy: Soft power in international relations. Palgrave Macmillan.

Miskimmon, A., O’Loughlin, B., & Roselle, L. (2013). Strategic narratives: Communication power and the new world order. Routledge.

Mor, B.D. (2007). The rhetoric of public diplomacy and propaganda wars: A view from self-presentation theory. European Journal of Political Research, 46(5), 661–683. https://doi.org/10.1111/j.1475-6765.2007.00707.x

Nye, J.S., Jr. (1990). Soft power. Foreign Policy, 80, 153–171.

Nye, J.S., Jr. (2004). Soft power: The means to success in world politics. PublicAffairs.

Nye, J.S., Jr. (2008). Public diplomacy and soft power. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 616(1), 94–109. https://doi.org/10.1177/0002716207311699

Pamment, J. (2014). New public diplomacy in the 21st century: A comparative study of policy and practice. Routledge.

Pan, Z., & Kosicki, G.M. (1993). Framing analysis: An approach to news discourse. Political Communication, 10(1), 55–75. https://doi.org/10.1080/10584609.1993.9962963

Snow, N., & Taylor, P.M. (Eds.). (2009). Routledge handbook of public diplomacy. Routledge.

van Ham, P. (2005). Power, public diplomacy and the Pax Americana. İçinde J. Melissen (Ed.), The new public diplomacy: Soft power in international relations (ss. 47–66). Palgrave Macmillan.

Yılmaz, D. (2024). Filistin-İsrail Çatışması Üzerine Bir Çerçeveleme Analizi: Recep Tayyip Erdoğan’ın BM Genel Kurulu’ndaki Söylemleri. İletişim ve Diplomasi, (13), 65-90. https://doi.org/10.54722/iletisimvediplomasi.1566378

Yılmaz, D., & Günay, M.A. (2025). Suriye devriminin Türk yazılı basınında temsili. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 40, 175-204. https://doi.org/10.54600/igdirsosbilder.1719627

Zaharna, R.S., Arsenault, A., & Fisher, A. (Eds.). (2013). Relational, networked and collaborative approaches to public diplomacy: The connective mindshift. Routledge.

NATO ANKARA ZİRVESİ BAĞLAMINDA LİDERLİK PROFİLİNİN İLETİŞİM YOLUYLA İNŞASI: CUMHURBAŞKANI RECEP TAYYİP ERDOĞAN ÖRNEĞİ